موسیقی: بازاریابی یا مزاحمت؟؟؟

یکی از روش های بازاریابی فروشگاه ها استفاده از موسیقی در معابر برای جذب مشتری است. معمولا فروشگاه های بزرگ که در موقعیت های تجاری قرار دارند از این روش برای بیشتر ماندن مشتریان در محل فروشگاه و ترغیب آن ها به خرید بیشتر استفاده می کنند. این دسته از فروشگاه ها به دلیل موقعیت جغرافیایی شان و فاصله از مناطق مسکونی نه تنها مزاحمتی برای شهروندان ایجاد نمی کنند بلکه با پخش موسیقی های لایت و آرام بخش گذر زمان و تجربه خرید را نیز برای مشتریانشان لذت بخش تر می سازند.

فروشگاه های بزرگ در موقعیت تجاری
فروشگاه های بزرگ در موقعیت تجاری
فروشگاه های بزرگ در موقعیت تجاری

با این حال زمانی که همین روش بازاریابی در فروشگاه های کوچک و در مناطق مسکونی به کار گرفته می شود، مدیر فروشگاه که تسلط چندانی به علت و اثرات استفاده از موسیقی ندارد سعی می کند با قرار دادن باندهای با بیس بالا در پیاده رو و بالا بردن صدای موسیقی مشتریانی را به سمت خود جذب کند. طرز تفکر مدیر این گونه است که هر چه صدای موسیقی بلندتر باشد و در مسافت دورتری قابل شنیدن باشد مشتریانش بیشتر شده و بالطبع فروش بیشتری خواهد داشت. غافل از آنکه در مناطق مسکونی این کار تنها باعث ایجاد مزاحمت برای همسایه ها و آلودگی صوتی شده و چه بسا مشتریان احتمالی بسیاری را که به دلیل همسایگی با فروشگاه احتمال بیشتری دارد که به خرید از آنجا تمایل پیدا کنند، فراری می دهد.

حال تصور کنید فروشگاه مربوطه شعبه ای از فروشگاه های زنجیره ای بزرگ در کشور باشد. تنها کافی است چند تن از همسایگان اقدام به شکایت و رسانه ای سازی موضوع کنند تا کل برند زیر سوال برود.

مزاحمت و آلودگی صوتی
مزاحمت و آلودگی صوتی
مزاحمت و آلودگی صوتی

حال سوال اصلی دوباره مطرح می شود: آیا قرار دادن باند ضبط صوت در پیاده روی منطقه مسکونی حکم بازاریابی را دارد یا برعکس با ایجاد مزاحمت مشتریان بالقوه را نیز فراری می دهد؟