افسردگی چیست؟ روش های درمانی تخصصی و ساده

بررسی

افسردگی (اختلال افسردگی اساسی یا افسردگی بالینی) یک اختلال خلقی شایع اما جدی است. این علائم شدیدی را ایجاد می کند که بر احساس، تفکر و انجام فعالیت های روزانه مانند خواب، غذا خوردن یا کار تأثیر می گذارد. برای تشخیص افسردگی، علائم باید حداقل به مدت دو هفته وجود داشته باشد.

برخی از اشکال افسردگی اندکی متفاوت هستند، یا ممکن است تحت شرایط منحصر به فردی ایجاد شوند، مانند:

اختلال افسردگی مداوم (همچنین به نام دیستیمیا) یک خلق افسرده است که حداقل دو سال طول می کشد. فردی که مبتلا به اختلال افسردگی مداوم تشخیص داده می‌شود ممکن است دوره‌هایی از افسردگی اساسی همراه با دوره‌هایی با علائم کمتر شدید داشته باشد، اما علائم باید دو سال طول بکشد تا به عنوان اختلال افسردگی پایدار در نظر گرفته شود.

Image for post
Image for post

افسردگی پس از زایمان  بسیار جدی تر از "بیبی بلوز" (علائم افسردگی و اضطراب نسبتاً خفیف است که معمولاً در عرض دو هفته پس از زایمان از بین می رود) که بسیاری از زنان پس از زایمان تجربه می کنند. زنان مبتلا به افسردگی پس از زایمان در دوران بارداری یا پس از زایمان (افسردگی پس از زایمان) افسردگی اساسی کامل را تجربه می کنند. احساس غم و اندوه شدید، اضطراب و خستگی که همراه با افسردگی پس از زایمان است، ممکن است این مادران جدید را در تکمیل فعالیت های مراقبت روزانه برای خود و/یا برای نوزادانشان دشوار کند.

افسردگی روان پریشی زمانی رخ می دهد که فرد دارای افسردگی شدید به همراه نوعی روان پریشی باشد، مانند داشتن باورهای ثابت نادرست مزاحم (توهمات) یا شنیدن یا دیدن چیزهای ناراحت کننده ای که دیگران نمی توانند بشنوند یا ببینند (توهم). علائم روان پریشی معمولاً یک «مضمون» افسردگی دارند، مانند هذیان گناه، فقر یا بیماری.

اختلال عاطفی فصلی با شروع افسردگی در ماه های زمستان، زمانی که نور طبیعی خورشید کمتر است، مشخص می شود. این افسردگی معمولاً در بهار و تابستان برطرف می شود. افسردگی زمستانی که معمولاً با کناره گیری اجتماعی، افزایش خواب و افزایش وزن همراه است، به طور قابل پیش بینی هر ساله در اختلال عاطفی فصلی عود می کند.

اختلال دوقطبی با افسردگی متفاوت است، اما در این لیست گنجانده شده است به این دلیل که فردی مبتلا به اختلال دوقطبی دوره‌هایی از خلق و خوی بسیار ضعیف را تجربه می‌کند که معیارهای افسردگی اساسی (به نام «افسردگی دوقطبی») را برآورده می‌کند. اما یک فرد مبتلا به اختلال دوقطبی، خلق و خوی بسیار بالا – سرخوشی یا تحریک‌پذیر – به نام «شیدایی» یا یک شکل کمتر شدید به نام «هیپومانیا» را نیز تجربه می‌کند.

Image for post
Image for post

علائم و نشانه ها

اگر برخی از علائم و نشانه‌های زیر را در اکثر اوقات روز، تقریباً هر روز، حداقل به مدت دو هفته تجربه کرده‌اید، ممکن است از افسردگی رنج ببرید:

حالت غمگین، مضطرب یا "تهی" مداوم

احساس ناامیدی یا بدبینی

تحریک پذیری

احساس گناه، بی ارزشی یا درماندگی

از دست دادن علاقه یا لذت به سرگرمی ها و فعالیت ها

کاهش انرژی یا خستگی

آهسته تر حرکت کردن یا صحبت کردن

احساس بی قراری یا مشکل در نشستن

مشکل در تمرکز، به خاطر سپردن یا تصمیم گیری

مشکل در خوابیدن، بیدار شدن در صبح زود یا پرخوابی

تغییر اشتها و/یا وزن

افکار مرگ یا خودکشی یا اقدام به خودکشی

درد یا درد، سردرد، گرفتگی عضلات، یا مشکلات گوارشی بدون علت فیزیکی مشخص و/یا که حتی با درمان هم برطرف نمی‌شوند.

همه افرادی که افسرده هستند همه علائم را تجربه نمی کنند. برخی از افراد فقط علائم کمی را تجربه می کنند در حالی که برخی دیگر ممکن است علائم زیادی را تجربه کنند. چندین علامت پایدار علاوه بر خلق و خوی پایین برای تشخیص افسردگی اساسی مورد نیاز است، اما افرادی که تنها علائم کمی دارند - اما ناراحت کننده - ممکن است از درمان افسردگی "زیر سندرمی" خود سود ببرند. شدت و فراوانی علائم و مدت زمان ادامه آنها بسته به فرد و بیماری خاص او متفاوت است. علائم نیز ممکن است بسته به مرحله بیماری متفاوت باشد.

عوامل خطر

افسردگی یکی از شایع ترین اختلالات روانی در ایالات متحده است. تحقیقات فعلی نشان می دهد که افسردگی توسط ترکیبی از عوامل ژنتیکی، بیولوژیکی، محیطی و روانی ایجاد می شود.

افسردگی در هر سنی ممکن است رخ دهد، اما اغلب در بزرگسالی شروع می شود. در حال حاضر افسردگی در کودکان و نوجوانان رخ می دهد، اگرچه گاهی اوقات با تحریک پذیری بارزتر از خلق و خوی ضعیف خود را نشان می دهد. بسیاری از اختلالات مزمن خلقی و اضطرابی در بزرگسالان با سطوح بالای اضطراب در کودکان شروع می شود.

Image for post
Image for post

افسردگی، به ویژه در میانسالی یا افراد مسن، می تواند با سایر بیماری های پزشکی جدی مانند دیابت، سرطان، بیماری قلبی و بیماری پارکینسون همراه باشد. این شرایط اغلب در صورت وجود افسردگی بدتر می شوند. گاهی اوقات داروهای مصرف شده برای این بیماری های جسمی ممکن است عوارض جانبی ایجاد کنند که به افسردگی کمک می کند. یک پزشک با تجربه در درمان این بیماری‌های پیچیده می‌تواند به تعیین بهترین استراتژی درمانی کمک کند.

عوامل خطر عبارتند از:

سابقه شخصی یا خانوادگی افسردگی

تغییرات عمده زندگی، ضربه یا استرس

برخی بیماری های جسمی و داروها

درمان و درمان

افسردگی، حتی شدیدترین موارد، قابل درمان است. هرچه درمان زودتر شروع شود، موثرتر است. افسردگی معمولا با داروها ، روان درمانی یا ترکیبی از این دو درمان می شود. اگر این درمان‌ها علائم را کاهش ندهند، درمان تشنج الکتریکی (ECT) و سایر درمان‌های تحریک مغز ممکن است گزینه‌هایی برای بررسی باشند.

نکته سریع: هیچ دو نفر به طور یکسان تحت تأثیر افسردگی قرار نمی‌گیرند و درمان «یک اندازه» برای همه وجود ندارد. ممکن است برای یافتن درمانی که برای شما بهترین نتیجه را دارد، کمی آزمون و خطا طول بکشد.

داروها

داروهای ضد افسردگی داروهایی هستند که افسردگی را درمان می کنند. آنها ممکن است به بهبود نحوه استفاده مغز از مواد شیمیایی خاصی که خلق و خو یا استرس را کنترل می کنند، کمک کنند. ممکن است لازم باشد چندین داروی ضد افسردگی مختلف را امتحان کنید قبل از یافتن دارویی که علائم شما را بهبود می بخشد و عوارض جانبی قابل کنترلی دارد. دارویی که در گذشته به شما یا یکی از اعضای نزدیک خانواده کمک کرده است، اغلب در نظر گرفته می شود.

اثربخشی داروهای ضد افسردگی معمولاً بین 2 تا 4 هفته طول می‌کشد و اغلب علائمی مانند مشکلات خواب، اشتها و تمرکز قبل از بهبود خلق و خو بهبود می‌یابند، بنابراین مهم است که قبل از نتیجه‌گیری در مورد اثربخشی به دارو فرصت داده شود. اگر شروع به مصرف داروهای ضد افسردگی کردید، مصرف آنها را بدون کمک پزشک قطع نکنید. گاهی اوقات افرادی که داروهای ضدافسردگی مصرف می کنند، احساس بهتری دارند و سپس خود به خود دارو را قطع می کنند و افسردگی دوباره عود می کند. هنگامی که شما و پزشکتان تصمیم گرفتید که زمان قطع دارو فرا رسیده است، معمولاً پس از یک دوره 6 تا 12 ماهه، پزشک به شما کمک می کند تا به آرامی و با خیال راحت دوز مصرفی خود را کاهش دهید. قطع ناگهانی آنها می تواند باعث علائم ترک شود.

لطفاً توجه داشته باشید: در برخی موارد، کودکان، نوجوانان و جوانان زیر 25 سال ممکن است هنگام مصرف داروهای ضد افسردگی، به ویژه در چند هفته اول پس از شروع یا تغییر دوز، افکار یا رفتار خودکشی را افزایش دهند. این هشدار از سوی سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) همچنین می گوید که بیماران در هر سنی که داروهای ضد افسردگی مصرف می کنند باید به دقت تحت نظر باشند، به خصوص در چند هفته اول درمان.

اگر قصد مصرف یک داروی ضد افسردگی را دارید و باردار هستید، قصد باردار شدن یا شیردهی را دارید، با پزشک خود در مورد هر گونه خطر افزایش سلامتی برای شما یا نوزاد متولد نشده یا شیرده خود صحبت کنید.

شاید در مورد یک داروی گیاهی به نام خار مریم شنیده باشید. اگرچه این یک محصول گیاهی پرفروش است، اما FDA استفاده از آن را به عنوان یک داروی بدون نسخه یا نسخه ای برای افسردگی تایید نکرده است، و نگرانی های جدی در مورد ایمنی آن وجود دارد (هرگز نباید آن را با یک داروی ضد افسردگی تجویزی ترکیب کرد). اثربخشی. قبل از صحبت با ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی خود از خار مریم استفاده نکنید. سایر محصولات طبیعی که به عنوان مکمل های غذایی فروخته می شوند، از جمله اسیدهای چرب امگا 3 و S-آدنوزیل متیونین (SAMe)، همچنان تحت مطالعه هستند اما هنوز برای استفاده معمولی ایمن و موثر ثابت نشده اند.

Image for post
Image for post

روان درمانی ها

چندین نوع روان درمانی (همچنین به نام «گفتگودرمانی» یا به شکل کمتر خاص مشاوره) می تواند به افراد مبتلا به افسردگی کمک کند. نمونه هایی از رویکردهای مبتنی بر شواهد خاص برای درمان افسردگی شامل درمان شناختی-رفتاری (CBT)، درمان بین فردی (IPT) و درمان حل مسئله است.

درمان های تحریک مغز

اگر داروها علائم افسردگی را کاهش ندهند، درمان تشنج الکتریکی (ECT) ممکن است گزینه ای برای بررسی باشد. بر اساس آخرین تحقیقات:

ECT می تواند برای افراد مبتلا به افسردگی شدید که نتوانسته اند با درمان های دیگر احساس بهتری داشته باشند، تسکین دهد.

تشنج الکتریکی می تواند درمان موثری برای افسردگی باشد. در برخی موارد شدید که پاسخ سریع ضروری است یا نمی توان از داروها به طور ایمن استفاده کرد، ECT حتی می تواند یک مداخله خط اول باشد.

زمانی کاملاً یک روش بستری بود، امروزه ECT اغلب به صورت سرپایی انجام می شود. درمان شامل یک سری جلسات، معمولاً سه بار در هفته، به مدت دو تا چهار هفته است.

ECT ممکن است برخی از عوارض جانبی از جمله سردرگمی، گیجی و از دست دادن حافظه را ایجاد کند. معمولاً این عوارض کوتاه مدت هستند، اما گاهی اوقات مشکلات حافظه ممکن است باقی بماند، به خصوص برای ماه‌های نزدیک به دوره درمان. پیشرفت‌ها در دستگاه‌ها و روش‌های ECT، ECT مدرن را برای اکثریت قریب به اتفاق بیماران ایمن و مؤثر کرده است. قبل از دادن رضایت آگاهانه برای انجام ECT، با پزشک خود صحبت کنید و مطمئن شوید که مزایا و خطرات بالقوه درمان را درک کرده اید.

ECT دردناک نیست و شما نمی توانید تکانه های الکتریکی را احساس کنید. قبل از شروع ECT، بیمار تحت بیهوشی مختصری قرار می گیرد و شل کننده عضلانی به او داده می شود. در عرض یک ساعت پس از جلسه درمان که تنها چند دقیقه طول می کشد، بیمار بیدار و هوشیار است.

دیگر انواع درمان‌های تحریک مغز که اخیراً برای درمان افسردگی مقاوم به دارو استفاده می‌شوند، شامل تحریک مغناطیسی جمجمه‌ای مکرر (rTMS) و تحریک عصب واگ (VNS) است. انواع دیگر درمان های تحریک مغز در دست مطالعه هستند. 

اگر فکر می کنید ممکن است افسردگی داشته باشید، با گرفتن یک قرار ملاقات برای ملاقات با پزشک یا ارائه دهنده مراقبت های بهداشتی شروع کنید. این می تواند پزشک مراقبت های اولیه یا ارائه دهنده سلامتی باشد که در تشخیص و درمان شرایط سلامت روان تخصص دارد.