اشعار کوردی ۱۶

▪ اشعار کوردی ۱۶ زانا کوردستانی

 

(۱)
وڵاتی من، خۆی سرگوون‌خانه‌یکه 
دیر و هاوێر لە زمان و جلوبەرگ و ئایینم 
چه سنه بێم،
یان کرماشان،
غوربه‌ت و سرگەشتەن پەنی و پەیاس.

▪ برگردان فارسی:

سرزمینم خود تبعیدگاهی‌ست 
دور از زبان و لباس و آیینم 
چه سنندج باشم،
چه کرمانشاه،
غربت و تبعید هویداست...

(۲)
ساتی دەنۆسم: کوردستان
هل‌بەستەکانم که‌وکی ده‌بن
تین و تێنی هەڵاتن 
به‌ری کێنی

▪ برگردان فارسی:

وقتی می‌نویسم: کوردستان
شعرم کبکی می‌شود
تشنه می‌دود
به سوی چشمه.

(۳)
پێشمه‌رگه 
هه‌ڵبه‌ستیکه!
لبه‌ر کوڵی دڵی کوردستان
شێعری سەربەستی وت و وێژ دەکات.

▪ برگردان فارسی:

پیشمرگه،
شاعری‌ست!
که برای غم کوردستان
شعر آزادی می‌سراید.


#زانا_کوردستانی 
* خەڵاتیک بۆ گەلی پێشمەرگەکانی مۆسەلمانی کورد (پیشکشی برای پیشمرگه‌های مسلمان کرد)