استقامت

        توفیق قدم نهادن در حریم دوست از نعمت­ های بزرگی است که یک انسان می­ تو­اند کسب نماید. این توفیق روح و روان آدمی را جلا می ­دهد. البته نیل به این نعمت، نسبی است و انسان­ ها، به اندازه توان و فعالیت خویش بدان راه می ­یابند.

       استقامت و تحمل سختی و رنج یکی از شرایط رسیدن به این حریم می ­باشد: «إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلاتَخَافُوا وَ لاتَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ* نَحْنُ أَوْلِيَاؤُكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَ فِي الآخِرَةِ وَ لَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ وَ لَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ؛ درحقيقت كسانى كه گفتند: پروردگار ما خداست؛‏ سپس ايستادگى كردند فرشتگان بر آنان فرود مى‏ آيند [و مى‏ گويند:] بيم مداريد و غمين نباشيد و به بهشتى كه وعده يافته بوديد شاد گردید. در زندگى دنيا و در آخرت ما دوستانتان هستيم و در[بهشت] هر چه دلهايتان بخواهد براى شماست و هر چه خواستار باشيد در آنجا خواهيد داشت.»(فصلت، آیات 3۱ ـ30)

در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم           سرزنش­ ها گر کند خار مغیلان غم مخور

                                                                                                   حافظ

       اگر کسی از سر شوق و اشتیاق در بیابان طلب به سوی دوست و محبوب قدم برمی­دارد، باید تحمّل و بُردباریش بیشتر باشد. سختی ­ها را تحمل کند و ازسرزنش و ملامت ملامت گران دلسرد و ناامید نگردد. در راه خود ثابت قدم باشد حتی اگر عاقبت امرش به شهادت در راه دوست ختم شود.

خوشا آنان که از پیمانه دوست        شراب عشق نوشیدند و رفتند

خوشا آنان که با ایمان و اخلاص      حریم دوست بوسیدند و رفتند

خوشا آنان که در راه عدالت       به خون خویش غلتیدند و رفتند

خوشا آنان که بار دوستی را            کشیدند و نرنجیدند و رفتند

                                                               قاسم رسا