استقامت

       در قرآن کریم بیش از سی مورد از استقامت صحبت شده است ؛ در برخی از آن ها پیامبر اکرم (ص) و مؤمنین به استقامت فرا خوانده شده اند از جمله آیه : « فاستقم كما أمرت و من تاب معك و لا تطغوا إنه بما تعملون بصیر؛ پایدار باش چنان كه فرمان یافته اى و هر كه با تو سوى خدا آمده نیز، و سركشى نكنید كه او به اعمال شما بینا است. » (هود؛ آیه112) همچنین در آیه : « فأقم وجهك للدین حنیفا؛ پس روى دل متوجه دین حنیف كن. » (روم،آیه30) چون منظور از اقامه وجه اقامه نفس و واداشتن آن است بگونه اى كه باید و شاید مواجه عمل شود، و اقامه كردن نفس در هر امرى به معناى استقامت آن در آن امر است، یعنى خواستن از نفس است به اینكه آن امر را اقامه كند.
        در آیه دیگری نیز حضرت رسول(ص) به تنهایی، امر به استقامت شده اند: « فلذلك فادع و استقم كما أمرت و لا تتبع أهواءهم و قل آمنت بما أنزل الله من كتاب و أمرت لأعدل بینكم الله ربنا و ربكم لنا أعمالنا و لكم أعمالكم لا حجة بیننا و بینكم الله یجمع بیننا و إلیه المصیر؛ پس به همین خاطر تو نیز آنان را به سوى این آیین واحد الهى دعوت كن و آن چنان كه مأمور شده اى استقامت نما، و از هوى و هوس هاى آنان پیروى مكن، و بگو: به هر كتابى كه خدا نازل كرده ایمان آورده ام و مأمورم در میان شما عدالت كنم خداوند پروردگار ما و شماست نتیجه اعمال ما از آن ما است و نتیجه اعمال شما از آن شما، خصومت شخصى در میان ما نیست و خداوند ما و شما را در یك جا جمع مى كند، و بازگشت (همه) به سوى اوست!» (الشورى، آیه15). 
در برخی آیات هم ، استقامت را از صفات پسندیده  مؤمنین راستین بیان كرده و آن را می ستاید، از جمله : « إن الذین قالوا ربنا الله ثم استقاموا تتنزل علیهم الملائكة ألا تخافوا و لا تحزنوا و أبشروا بالجنة التی كنتم توعدون نحن أولیاؤكم فی الحیاة الدنیا و فی الآخرة و لكم فیها ما تشتهی أنفسكم و لكم فیها ما تدعون؛ به یقین كسانى كه گفتند: پروردگار ما خداوند یگانه است! : سپس استقامت كردند، فرشتگان بر آنان نازل مى شوند كه : نترسید و غمگین مباشید، و بشارت باد بر شما به آن بهشتى كه به شما وعده داده شده است! ما یاران و مددكاران شما در زندگى دنیا و آخرت هستیم و براى شما هر چه دلتان بخواهد در بهشت فراهم است، و هر چه طلب كنید به شما داده مى شود.( فصلت، آیات30و 31)