آیا اتریوم قابل ردیابی و پیگیری دولت ها است ؟

 

شاید تا به حال این را شنیده باشید که رمز ارز‌ها ناشناس هستند. تراکنش‌های برخی از رمز ارز‌ها را نمی‌توان ردیابی کرد آنها با استفاده از پروتکل‌های متفاوت ناشناس می‌مانند. در این مقاله در مورد تراکنش ناشناس در اتریوم و اینکه تا چه حد آنها ناشناس هستند همچنین خرید این ارز می‌پردازیم.

حریم خصوصی یکی از مسائلی است که بسیاری از مردم به دنبال آن هستند. افراد دوست ندارند که مردم از دارایی آنها اطلاع داشته باشند یا بدانند چه مقدار دارایی متعلق به چه کسی است. تراکنش‌ها در بلاک چین اتریوم به صورت ناشناس انجام می‌شود.

Image for post
Image for post

 

اتریوم

اتر توکن بومی بلاک چین اتریوم، دومین رمز ارز برتر جهان از نظر ارزش بازار است. اتریوم یک سیستم رمزنگاری عمومی و متن باز است که دارای قراردادهای هوشمند است. همانند بیت کوین یک شبکه شبه ناشناس است که هر کاربر دارای یک آدرس عمومی است که می‌تواند از طریق تجزیه و تحلیل شبکه به یک حساب صرافی یا آدرس IP بازگردد، بنابراین هویت واقعی کاربر مشخص می‌شود.

با این حال در اول فوریه سال ۲۰۲۰، هنگامی که توانایی انجام تراکنش‌های ناشناس اتریوم با پروتکل Aztec امکان پذیر شد، یک پیشرفت بزرگ در توسعه کیف پول اتریوم رخ داد. با وجود این، اکثریت معاملات اتر ناشناس نیستند. هر اتر در کیف پول اتریوم می‌تواند راهی برای رسیدن به هویت شما باشد. (مگر اینکه شما زودتر از پروتکل Aztec استفاده کرده باشید).

 

تراکنش‌هایی که در اتریوم انجام می‌شود با نام مستعار ثبت می‌شود که هویت واقعی فرد را مشخص نمی‌کند. شما برای انتقال، دریافت و ذخیره دارایی باید مقدار اتری را که به حساب کسی واریز می‌کنید به آدرس عمومی فرد نیاز دارید. از این جهت در بلاک چین مشخص می‌شود چه مقدار اتر به چه آدرسی منتقل شده، اما شخصیت واقعی فرد آشکار نمی‌شود؛ زیرا در شبکه بلاک چین همه با نام مستعار برای خود حساب ایجاد کرده‌اند.

تراکنش‌های اتریوم به‌عنوان «شبه ناشناس» طبقه‌بندی می‌شوند، به این معنی که ماهیت آن‌ها واقعاً ناشناس نیستند، اما به راحتی هم  قابل ردیابی نیستند. در مورد اتریوم، برای تعیین هویت صاحب کیف یا گیرنده وجوه بهتر است از تجزیه و تحلیل های پیچیده، مهندسی اجتماعی و یافتن ارتباط بین سپرده ها/ برداشت های مبادله ای استفاده شود.

 

بلاک چین به خودی خود عمومی است، به این معنی که هر تراکنش انجام شده در تاریخچه بلاک چین اتریوم همچنین آدرس های ارسالی و دریافتی، هزینه های پرداخت شده، مهرهای زمانی، میزان نگهداری یک آدرس در یک دوره زمانی خاص و غیره برای همه قابل مشاهده است، . اما دقیقاً نمی توان صاحب یک آدرس اتریوم را به سادگی از آدرس عمومی شناسایی کرد. یک آدرس معمولی اتریوم از 42 کاراکتر رشته هگزا تشکیل شده است که با 0x شروع می شود و معمولاً به نظر می رسد: 0x931D387731bBbC988B312206c74F77D004D6B84b.

 

ماهیت آدرس های کیف پول اتریوم

آدرس کیف پول اتریوم به خودی خود هیچ سرنخی از هویت مالک ارائه نمی دهد. با این حال، با تجزیه و تحلیل داده های کافی، می توان به طور منطقی مالک را شناسایی کرد یا ایده ای از نوع حساب ایجاد کرد. تجمیع‌کننده‌های داده بلاک چین و موتورهای تحلیلی مانند Etherscan می‌توانند چنین اطلاعاتی را یادداشت کنند و می‌توانند «یک هویت» را با برخی از آدرس‌های خاص مرتبط کنند. به عنوان مثال، بیشتر حساب‌های صرافی و همچنین حساب‌های هکری که پس از حملات مستند، وجوه ارسال شده است، شناخته شده هستند.

مهندسی اجتماعی – ساده ترین راه برای شناسایی صاحب حساب. آن هم با دانستن اینکه چه کسی از چه کسی درخواست انتقال وجه کرده است. به عنوان مثال، باب آلیس 0.5 ETH را به آدرس کیف پول خود ارسال می کند. اکنون حسابی که آلیس درخواست انتقال وجه به آن کرده است، ارتباط منطقی با او دارد و به احتمال زیاد، بدون شرایط معدود، متعلق به او است. همین امر در مورد حساب باب که وجوه را انتقال داده است، صادق است. اگر بتوان آن اطلاعات را به هر طریقی دانست، می توان نامی برای کاراکترهای تصادفی آدرس کیف پول اتریوم گذاشت.

سپرده ها و برداشت های مبادله ای – حساب های موجود در صرافی ها ارتباط خاصی با نام، آدرس ایمیل و سایر اطلاعات هویتی دارند. بنابراین با ارتباط واریز و برداشت وجوه ناشی از مبادلات با اطلاعات حساب، می توان صاحب حساب را شناسایی کرد. این امر توسط سیاست‌های «مشتری خود را بشناسید» (KYC) و «ضد پول‌شویی» (AML) در اکثر صرافی‌های بزرگ و مهم آسان‌تر می‌شود.

تجزیه و تحلیل داده های پیچیده – همچنین می توان  نوع و ماهیت حساب را با تجزیه و تحلیل زمان و منظم بودن سپرده ها و برداشت ها، مقادیر اتریوم منتقل شده، ماه های فعال و تعامل قراردادهای هوشمند و غیره، درک کرد که لزوما برای شناسایی مالک حساب کافی است. تشخیص اینکه آیا حساب متعلق به ماینر، صرافی، ICO یا نوع خاصی دیگر است، امکان پذیر خواهد بود.

نحوه خرید اتریوم Ethereum ، از کجا شروع کنیم؟

مراجعه به یک صرافی ارز دیجیتال، بهترین راه برای خرید اتریوم است. این صرافی‌ها در واقع سایت‌هایی روی اینترنت هستند و نیازی مراجعه حضوری، برای خرید نیست. در حالت کلی باید در ابتدا یک کیف پول اتریوم روی گوشی تلفن همراه یا کامپیوتر شخصی خود نصب کنید. این کیف پول‌های نرم‌افزاری کاملاً رایگان هستند. البته بیشتر صرافی‌ اتریوم  روی خود سایت به کاربر کیف پول ارائه می‌دهند، اما اگر اتریوم‌ها را روی کیف پول شخصی داشته باشید، به دارایی‌های خود کنترل کامل دارید و این حریم خصوصی و امنیت را افزایش می‌دهد. صرافی‌ها از نظر کیفیت خدمات و قیمت خریدوفروش می‌توانند متفاوت باشند. قبل از ثبت‌نام در یک صرافی، با بررسی سایت و جستجو مطمئن شوید که معتبر است. برای کاربران ایرانی  صرافی های پینگی، نوبیتکس و سایر صرافی هایی که از این ارز پشتیبانی میکند مناسب برای خرید است چراکه بطور مستقیم و با پرداخت ریال میتوانید نسبت به خرید اتریوم اقدام کنید.

جمع بندی

تراکنش‌های اتریوم قطعا قابل ردیابی هستند، اما تا حدی ناشناس هستند. از آنجایی که آدرس‌های کیف پول اتریوم قطعی است و با هر تراکنش تغییر نمی‌کند، تکنیک‌های تجزیه و تحلیل داده‌ها می‌توانند به طور منطقی مالکان را در بیشتر موارد شناسایی کنند، با این حال همیشه نمی‌توان با قطعیت نامی برای آدرس کیف پول گذاشت. در رمز ارز‌های مبتنی بر بلاک چین، هر کیف پول یک آدرس عمومی دارد که می‌تواند برای یافتن هویت واقعی کاربر مورد استفاده قرار گیرد.  شناسایی توسط نهادهای ماهری که می‌توانند از روش‌های مختلف برای پنهان کردن هویت مانند ترکیب کردن تراکنش‌ها یا استفاده از حساب‌های متعدد، پیچیده‌تر می‌شوند.در حال حاضر تراکنش ناشناس در اتریوم با استفاده از پروتکل Aztec امکانپذیر شده است. اما بیت کوین هنوز این امکان را برای شبکه‌ی خود فراهم نکرده است. 

 

منبع:
سایت cryptoticker