⚜️جنونِ/شیرینْ⚜️

⚜️جنونِ/شیرینْ⚜️

🌙بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم🌙

🔖از فکر به دردا و مشکلاتی که دارم قلبم به درد اومد و آهی کشیدم...
چشمام رو بستم و زیر لب گفتم:
_الحمدلله علی کل حال...
ولی تو فکر رفتم ...
”علی کل حال“ یعنی در هر حالتی...
مطمئن نیستم در هر حالتی باشم شکر گزار خدا بمونم..!
انسان تا یکم مشکلاتش بزرگتر از قد و قواره‌ش بشه،
کم میاره!
شونه خالی میکنه و شروع میکنه به بد و بیراه گفتن به خودش، به زندگی، به همه کس و همه چی!!
و تهش تسلیم میشه...
گاهاً با اولین برخوردش با مشکلات حتی ممکنه کفر بگه! و از یادش بره تمام اون ادعای صبر و شکر گذاری از خدا در هر حالی رو... 
درواقع این آدما همون بیدی‌أن که با اولین وزش باد میلرزن..!
🔖میدونی انسان مخلوق عجیبیه..وقتی حالش خوبه حرفایی میزنه که گنده تر از خودشه..
نوبت به عمل که میرسه میبینه خودش‌و انداخته تو مازی که  نسبت به راه خروجش جاهلِ...
اما وقتی تو مشکلی گیر میکنه و برای بار هزارم میفهمه هیچکس برای هیچکس دائمی نیست
و تنها تکیه گاه الله..! 
صد باره شروع میکنه به طلب مغفرت و خلاصی از این زاری...
و قول هایی که هیچوقت پایبندشون نمونده رو همچنان با گفتن ”اینبار دیگه قول میدم“ جلوی خدا ردیف میکنه...
عجیب اینه که این روش همیشگی افاقه میکنه و مشکل به خودی خود یا بهتره بگیم با وساطت خدا حل میشه...
نمیدونم میشه صبر رو به خدا نسبت داد  یا نه.. اما به هر حال هر چیزی یه انتهایی داره و روزی تموم میشه..
صبر خدا هم همینطوره...
چه خوب گفت شاعر که:
_عجب صبری خدا دارد...اگر من جای او بودم...!!؟
واقعا عجب صبری خدا دارد...
ما بنده هاش خیلی خود خواهیم...
خیلی پررو هستیم و خوبیاش رو با اولین نسیمِ سحری، از یاد میبریم...
موقعی ک محتاج خداییم همش باهاش حرف میزنیم درد و دل میکنیم و دعا میخونیم.. برا خالی نبودن عریضه، یه دو رکعت نمازم کنارش میچسبونیم و ازش انتظار داریم با این کار برامون معجزه ای بفرسته و تمام مشکلاتمون رو از زندگیمون محو کنه...
به همین راحتی..!! 
برا خدا که کاری نداره..نه؟
ما در هر حال انتظار حل مشکلاتمون رو از خدا داریم و دیگه بقیه‌ش اصلا برامون مهم نیست...
مثلا مادری که برای برگشت بچه اش از مرز مرگ و زندگی شب و روز دعا میخونه و التماس خدا رو میکنه..
از اون طرف هم زنی با بچه های قد و نیم قدش تو همون وضعیت دنبال قلبی جدید برای همسرشه...
خب... الان اینجا خدا به کدومشون رحم کنه؟!
دل کدومشون رو نشکنه؟!
این فقط یکی از هزاران حکمتیه که خدا میدونه و ما نمیدونیم...
تو همچین حالتی، طرفی که دلش میشکنه ممکنه نتونه خودش رو جمع کنه...میرسه به همون نقطه ای که گفتیم شروع میکنه به بد و بیراه و حتی کفر گفتن...!!
ولی با این حال خدا بازم بنده هاش‌و دوست داره..!
اما خدا هیچوقت به بنده هاش چیزی فراتر از حد تحملشون نمیده...
اگه بهت مشکلاتی میده یا تو رو امتحان میکنه، حتما میدونه که جَنَمِش‌و داری و از پسش بر میای..
گرچه عابد همیشه محتاج معبودِ...
و این حاجته که مارو به خدامون نزدیک میکنه...
برا همینه که هر کسی همیشه یه چیزی رو کم داره و یه جا از زندگیش میلنگه..!!!
🔖یکم که فکر میکنم میبینم دنیا یه جورِ ناجوری شده..
انگار از هدف خلقتش دور شده...
حالا واقعا هدف اولیهٔ خدا، برا خلقت دنیا و ما آدما چی بوده...
اینکه پا بزاریم توش و فقط جای دیگر مخلوقات رو تنگ کنیم و بعضاً حتی ازشون بگیریم؟!
مخلوقاتی که برخلاف انسان همیشه و در همه حال به طور غریزی درحال عبادت و شکر گذاری معبودشونن...
🔖انسانها آناتومی بدن خودشون رو رفته رفته کشف کردن...
ولی آیا میتونن، ساختار روح عواطف افکار و رفتار خودشون رو هم بررسی و کشف کنن..؟
اصلا تا امروز، دیگه انسانی مونده؟!
فکر نکنم... چون وجدان ها همه خاموش شدن!
و انسان بدون وجدان یعنی حیوان... 
چون وجدان که نباشه، فقط غریزه میمونه...
به قول شاعر:
_شده دنیا حیات وحش و انسان دُرِّ نایابیست...🐺💎
🔖از بچگی بهمون گفتن ک خیلی ذهنمون رو درگیر خدا و عظمتش نکنیم...
که اگه بخوایم به این چیزا زیادی فکر کنیم دیوونه میشیم..مجنون میشیم!!
جنونی که از کوچیکیِ مغزمون میاد، از پوچیِ دنیامون،
از بزرگی و عظمت خدا بیش از حدِّ تفکر ما...
یعنی اینکه به بزرگی و وجودیت خدا فکر نکنیم تا جنون نگیرتمون...
ولی؛
مگه ما الانشم عاقلیم..؟
ما تو دنیای وارونه ای زندگی میکنیم.. یعنی؛
هر کسی که درموردش گفتن ”مجنون“ در واقع یه آدم عاقل بوده و هر کسی که آوازهٔ فهم و شعورش همه جا پیچیده درواقع یک دیوونهٔ تمام عیار بود...
تاریخ این رو ثابت کرده...
اما این جنون، ... فکر کنم خیلی به دل آدم بچسبه...
یعنی، مثل اشکایی که از سر شوق میریزیم و برامون شیرینه...
دقیقا این جنون هم دوست‌داشتنیه و به دل میشینه...
میشه اسمش رو گذاشت، جنون شیرین. !! ✨♥
یا دلیلی برای دیوانگی...👌🏻🕙

✨🌷✨🌷✨🌷
نویسنده: سیده.کوثر.محفوظی