دلنوشته زمان چیز عجیبیست به قلم الهه فاخته

زمان چیز عجیبیست !
آنقدر عجول است که حتی نمی ایستد کمی با آن گپ بزنی!!
مثل همان کودک پرانرژی و بازیگوشی که نمی‌خواهد به حرف بزرگ‌ترها گوش دهد
یا شبیه همان موتور سواری که کلاه گذاشته و صدایی نمیشنود و میگازد و میرود و تو فقط صدایش را میشنوی!

شاید هم شبیه ماشین‌هایی در اتوبان که محکوم به رفتن هستند و حق ایستادن ندارند!

این زمان هرچه هست
گاهی زخم ها را خوب میکند
اما....
فقط کافیست، یک لحظه متوقف شوی
یا یک لحظه بایستی
یا یک لحظه شک کنی و فرصت، مثل آن موتور سوار، چنان از دستت برود که فقط یادش برایت بماند
گاهی یادش هم نمیماند و میگویی خوش شانس نبودی!
زمان برای هیچ‌کس نمی ایستد
فقط میرود... این خاصیت زمان است

یا حق

الهه فاخته