نقدی بر سریال جوکر احسان علیخانی

Image for post
Image for post

سریال جوکر به کارگردانی احسان علیخانی باعث شد تا لحظاتی را در کنار خانواده بنشینم که به نظر من تنها دستاورد این سریال است. اما آنچه که باعث شد تا قلم به دست بگیرم مسائلی است که گریبان گیر نظام هنر و فرهنگ جامعه مان شده. جوکر می خنداند مخاطب و بازیکنانش را اما خندانش به مراتب سطح پایین تری از خلق موقعیتی فرهنگی - هنری دارد. در ادامه این مسائل را به صورت موضوعی بررسی و مطرح می کنم.

*مسئله نخست

تفکیک جنسیتی: بازیکنان این سریال تا به امروز همگی مرد بوده اند و این مرد بودنشان ضمخت است. منظور از ضمخت بودن آن است که گرایش مرد سالاری اگر با ارفاق به مولفان این اثر نچسبد قطعا به فیلترهای سر راهی خواهد چسبید. از نظر ایجاد حس و خلق شخصیت باید این مورد را در نظر داشت که تنها می توان در حضور جنس مخالف شخصیت خلق کرد چه مرد و چه زن نیاز به ابزاری سنجشی که در عین حال ترسِ از خراب شدن مقابل دیگری ایجاد کند، دارند. از نظر روانشناسی هیچ دو همجنسی نمی توانند احساس بحران عاطفی، لبخند یا گریه، ایجاد کنند مگر آنکه به زور متوصل شوند یا از خاطرات و رویاها حرف بزنند که آن هم در آخر منتهی به خاطره ای از جنس مخالف خواهد شد و...

برای مطالعه کامل این یادداشت به روزنامه اینترنتی برداشت بلند مراجعه کنید