هدف مشترک انسان ها در زندگی

 

 

همه انسان ها در هر کجای دنیا و در هر شرایط دنبال سعادت و لذت بیشتر و رنج کمتر هستند.

Image for post
Image for post

چه انسان های دین دار ،چه انسان هایی که به خداوند و اخرت اعتقادی ندارند،چه انسان هایی که اعمال نیک انجام میدهند ،چه کسانی که کار های بد و گناه انجام میدهند تفاوت اینها در این است :که گاهی سعادت واقعی خود را اشتباه تشخیص می دهند.

 

انسان های الهی و غیر الهی 

 

انسان های غیر الهی میپندارند که سعادتشان در دنیا و اموری مانند: پول،مقام،فرزند و ...است بنابراین تمام عمر خود را صرف همین امور میکنند اما انسان های الهی فهمیده اند که سعادتشان در ارتباط با خدا و پیروی از سخنان و اعمال انبیا و امامان معصوم پیوند خورده زیرا بیشتر عمر خود را در این رابطه می گذرانند و برترین لذت ها و عالی ترین خوشی ها نیز با انس با خداوند فراهم می‌شود.

Image for post
Image for post

شباهت و تفاوت هدف انسان ها 

همه انسان ها در هدف (رسیدن به سعادت و خوشی)مشترک اند و از این رو با هم شباهت دارند و تفاوت انها در این است که در قضاوت انسان ها در باره سعادت حقیقی و راه انها با یکدیگر فرق میکنند .

 

سعادت در راه خدا یا راه دیگر؟

یکی پول و سرمایه و مقام را  راه سعادت انتخاب میکند و از این راه به بیشترین لذت میرسد ، یکی هم از انس باخدا و عمل کردن به دستورات امامان به بیشترین لذت میرسد.

اما اگر کسی در مسیر رضای خداوند حرکت و عمل کند خداوند آرامش و آسایش نه تنها در این دنیا بلکه در دنیای آخرت هم روزی ایشان میکند 

امام سجاد (ع)در این باره می‌فرماید: 

مَنْ ذَاالَّذي‏ ذاقَ حَلاوَةَ مَحَبَّتِكَ فَرامَ مِنْكَ بَدَلاً

ای معبود من! کیست که شیرینی محبت را چشید و غیر از تو را برگزید.

 

پیامبران الهی انسان ها را به جز خوشی و سعادت دعوت نکرده اند .آموزه پیامبران این نیست که در حیات به دنبال سختی و رنج باش و خودت را از خوشی ها محروم کن بلکه سخن پیامبر این است که به جای این لذات پیش پا افتاده به دنبال لذت های حقیقی و ارزشمند باش همچون پدر و مادر مهربانی که به فرزندشان تذکر میدهند تا از شکستن پسته با دندان جلوگیری کند تا دندان های سالمی داشته باشد و از خوردن غذاهای لذیذ بهره ببرد و از خوردن آنها محروم نشود.

 

برای رسیدن به لذت بیشتر باید رنج کمتری بکشیم؟

 

گاهی انسان در برابر راهی قرار میگیرد که سختی ها و دشواری هایی دارد اما عاقبت آن لذت و خوشی است درست مانند وزنه برداری که سختی و رنج را به دوش می‌کشد اما در عوض وزنه را بلند می‌کند و به همان خوشی و لذت که بلند کردن وزنه و مقام بالا تر هست میرسد .

به همین دلیل امده است که تکلیف های الهی اگر چه به ظاهر تکلیف اند ولی در حقیقت لطف و راهنمایی و مهر و نعمت است .

انسان وقتی از لذت یک غذای لذیذ بهره می برد که از زحمت تهیه مواد ،پخت و پز و جویدن آن را تحمل کند زیرا قطعا بدون تحمل این سختی ها هرگز به آن لذت نخواهد رسید

 

    نتیجه

 

از این رو واضح است که شناخت سعادت و خوشی حقیقی و راه رسیدن به آن (که همانا معرفت خداوند و انس با اوست) بسیار مهم و ضروری است.